گالری عکس مرغ مینا

مینا پرنده ای از خانواده سار « استوماتیده » است که به دو صورت وحشی و اهلی یافت می شود و دارای نژادهای مختلفی است که معروف ترین این نژادها مینای گوشواره ای (Hill Mynah) و مینای معمولی (Common Mynah) است ، نام این پرنده در زبان پارسی « مینا » ، « مرغ مینا » و « مینای سخنگو» و «مرغ مقلد » است ، در زبان عربی « المینه » و در زبان انگلیسی Myna ، Mynah ، Mina ،Mynas، Minah و در زبان فرانسوی و اسپانیایی به آن Martin و در زبان آلمانی به آن Beo و در زبان ترکی Mina است . نام « مینا » در حقیقت یک نام هلندی است که ریشه ای سانسکریتی دارد و از زبان هندی به سایر زبان ها راه یافته است . گونه وحشی این پرنده در جنگل ها و دشت ها پراکنده است و گونه اهلی آن را می توان در بسیاری از خانه ها مشاهده کرد. مرغ مینا پرنده ای کاملاً اجتماعی و پر سر و صدا است که تا حدودی مانند سارها حالت تهاجمی دارد. اگر به هر دلیلی مورد آزار اذیت قرار گیرد یا احساس خطر کند و به درختی نزدیک در حوالی لانه اش رفته ، صداهای بسیار بلند و ناهنجاری را به معنای اعتراض از خود در می آورد. آن ها خود را سریعاً با محیط و شرایط اطراف شان تطبیق می دهند. بیشتر اجتماع آنها در زمین های بایر و اطراف باغ ها می باشد.

وي‍‍‍‍‍‍ژگي و جذابيتهاي پرنده : طبيعت بسيار فعال و شادابي دارد و توانايي آن در تقليد صداهاي مختلف فوق العاده است. با وجودي كه گونه هاي مختلفي تحت عنوان مرغ مينا ناميده مي شوند،تنها ميناي گريترهيل و تحت گونه هاي آن، مثل نژاد جاوان بزرگ، جزو پرندگان ارزشمند محسوب مي شوند. توانايي تقليد صداي ميناي گريترهيل و تحت گونه هاي آن خيلي بيشتروبهترازساير گونه هاي مرغ مينا است.
نگهداري مرغ مينا وقت زيادي مي طلبد، چرا كه قفس اين پرنده را بايد به طور مرتب و كامل تميز كرد. روزنامه اي كه در كف قفس اين پرنده قرار داده مي شود، بايد هر روز و يا حتي دو بار در روز تعويض شود.
ميله ي داخل قفس اين پرنده نيز بايد به طور مرتب شسته و تميز گردد امكانات و وسايل لازم براي آبتني روزانه ي مرغ مينا نيز بايد در قفس پرنده فراهم باشد. براي اين منظور، مي توان از يك كاسه ي سفالي كه در كف قفس پرنده قرار داده مي شود، استفاده كرد. همچنين، مي توان هنگام آبتني پرنده قسمت جلوي قفس را با يك ورقه ي پلاستيكي تميز پوشاند تا از خيس شدن موكت و فرش و ديگر اثاثيه ي منزل جلوگيري به عمل آيد.
مرغ مينا طبيعتا پرنده ي جسور و فعالي است و بر خلاف بسياري از طوطيها، اصلا خجالتي نيست. مرغ ميناي جوان را گاهي دهان باز نيز مي نامند، چرا كه اين پرنده خيلي زود به خوردن غذا از دست صاحب خويش عادت مي كند و در اين حالت، در حالي كه دهان خود را باز كرده است، انتظار غذا را مي كشد. پرهاي مرغ مينا در اواخر عمر مي ريزند، بدون آنكه مجددا جايگزين شوند. به عبارت ديگر، دچار ريزش پر مي گردد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *